Nieuw: Hoogleraar in de Verhuiskunde

Als het bestond, zou ik met een gemiddelde van 1 verhuizing per 3 jaar van mijn 18de tot mijn bijna 40ste verjaardag, nu hoogleraar in de Verhuiskunde aan de Erasmus Universiteit zijn. Tegen wil en dank, want ik heb nooit de ambitie gehad om te verhuizen. Laat staan er hoogleraar in te worden. Maar ik werd verliefd op een man met ambitie en de drang elke voorbijvliegende kans te grijpen, inclusief professionele kansen in vreemde dorpen, steden en landen.

Maar wat zou je eigenlijk te bieden moeten hebben om het Hoogleraar in de Verhuiskunde op te eisen?

Ik zou zonder veel moeite het volgende opleveren:

1. een 20 jarig onderzoek naar de hersenontwikkelingen en de prikkelingen die de neuronen in ons lichaam – en in mijn geval ook de hormomen (zwangerschap, passeren van de 40 etc.) – met zich mee brengen voor, tijdens en na de verhuizing.

2. een verglijkendonderzoek naar de emoties van expat-spouses, politieke & sociaal-economische vluchtelingen (ik vind dit een meer correct woord dan asielzoekers)

3. ervaringsdeskundigheid

Wat mijn hypotheses zouden zijn?

1. Shared Problems is meer belangrijk dan Shared Values in het vinden van oplossingen van integratie

2. Het zoeken van oplossingen in de vorm van (naasten)liefde is belangrijker dan oplossingen in de vorm van geld.

3. Sociale Media is een efficient instrument in het bevorderen van integratie en vestiging

Wat de waarde van dit onderzoek zou zijn?

Theodore Zelding kopt het prachtig in met zijn beschrijving van ‘travelers’ in zijn boek An Intimate History of Humanity: ‘The most admirable characters in the history of travel are those who have been most useful to their hosts. A journey is successful when the traveller returns as an ambassador for the country he has visited, just an an actor is most successful when he enters into a character and discovers something of himself in the part he plays.”

Nu snap ik waarom elke verhuizing zo’n grote onrust in mij met zich mee brengt. Als expat-spouse moet ik eerst mijn meerwaarde vinden in mijn nieuwe gastland voor ik verder kan. Uitenkelijk ben ik pas tevreden als ik al mijn ‘travels’ als succesvol als kan bestempelen.

En zo zal het voor iedere ‘traveler’ – groot, klein, rijk of arm – zijn.

Advertisements